Хор, хорлолд талархах ину...


Архи дарс, цалгилан байж
Уруул хүрэхэд онгод ирнэ
Аманд дүлэх янжуурын утаа
Цагаан цааснаа сүгийг нь орхиод
Цэнхэрлэн ууршина
Тун ч удахгүй дээ, тэр сүг сүнслэн биежээд
Тунгалаг гэрэлт хүүхнүүдийн
Ягаахан уруулаар хотолд түгнэ
Архи дарс цалгилан айсуй
Түүнийг буй болгосон суут мэргэний
Түймэр цадигийг таах л гэж би мунгинана
Мунгинах бүр мулгуу тархи
Задралаас биежин сүнс сүүдэртэйгээ холилдоно
Архиар урсах хөөрлийн онгод
Тамхиар үүсэх бодолд цэгцэрч
Хүүхний уруулаар олонд түгэхэд
Хүүр мэт байгаагүйдээ бяцхан баясна



Яруу найрагч Ж.Баяржаргал
"Дурлалдаа халуурсан охид" /УБ.2001/
24-р тал

4 Сэтгэгдэл:

Bexenzvrxt said...

Ямар сонин шүлэг вэ

oldoshaksli said...

sonin gargadag hun bolhoor ter biz

Б.Баясгалан said...

аманд дүлээд байхдаа яах вэ дээ... өөрөө араас нь ховх сорчихоод...

oldoshaksli said...

ter chin hosolmol uil ajillagaa baidii.
Muisain huuhnuud yu medhev.

Post a Comment