Адаг сүүлд нь эзнээ үгүйлсэн их улилт, эвгүйцэм сонсддог...

Банжиг дахь блогийн минь байнгын уншигч Ганбаатар гэдэг ах Хонгор нутагт амьдардаг юм. Богино хэлбэрийн өгүүллэгийг сонирхон бичиж, өнгөрсөн хавар номоо ч гаргаж амжсан хүн. Сар гаруйн өмнө блогтоо тавьсан нэгэн шүлгэнд маань хариу болгож Ганбаа ах энэ шүлгийг бичжээ. Нилээд алкохольны шүлгэнд маань өгсөн ахуйлаг хариулт гэх үү дээ...


* * *
Миний судсаар
Арван хувь ардын цэвэр цус
Таван хувийн тайжийн цагаан цус
Тавин хувийн социалист солиоролын улаан шүлс
Үлдсэнд нь харин өнөөдрийн нийгэмд өмхийрсөн бор ус урсаж байгаа

Миний амнаас
Мэргэн цэлмэг ардын заасан аман мэнд аяар зөөлөн урсан гараад
Мэдээж дараа нь ахуй орчны аар саархан яриа сонсдоод
Араас нь тэгсгээд "алттай нутгийг минь, хүний хүн..." гэх араа шүдний хавираа хяхтнаад
Адаг сүүлд нь эзнээ үгүйлсэн их улилт, эвгүйцэм сонсддог

Уул харах нүд үгүй
Уушиг даах шүд нь үгүй
Усан нүдэт
Цусан зүрхт

2 Сэтгэгдэл:

Р.Улам-Оргих said...

aytaihan ed yum

oldoshaksli said...

yamar hiitsiin ed bna.
Dariganga uu, noyon sevree yu, baatar vangiin hiits bna uu, bayadiin arisan havdar darhanii hiits bna uu??????

Post a Comment