НЭРГҮЙ СОНЕТ

Харийн хэлээр шүлэг дуудах шиг
Харийн санагдах болов тэр
Хамгаас тунгалаг дүр төрх нь
Гэрэлтэн гийсээр бөхөв, сэтгэлд минь.

Хагацашгүй хэмээн санаж нандигнасан
Халуун учралууд дурсамж биш
Харуусал ч биш болж замхараад
Гэнэтээр гэгэлзэхээ болив, сэтгэл минь.

Хавар дахин ирдгээрээ ирж
Хайлж цасан бүхнийг урсгавч
Хаа нэгтээ зүүдний гүнээс
Гэгэлгэн дуу нь цуурайтна даа, сэтгэлд минь.

Мөсөн дороос нар үзэх загас адил
Мөчийн төдий гэрэлтэнэ дээ, сэтгэл минь.



2009 он Улаанбаатар

4 Сэтгэгдэл:

Sandhya S.N said...

Happy to see that you visited my blog. Thank you!. But I cannot read your blog being in your regional language. Even I fail to understand which language it is. And also, I did not understand your comment on my blog too. Still from the lay out of your blog I understand, you write and blog on something related to literature, reading and so.
Kudos!
I wish a reply in English.
love and regards
Sandhya

Б.Баясгалан said...

So clever Sandhya. This blog's author really write about literature in Mongolian.

ollie said...

Хагацашгүй хэмээн санаж нандигнасан
Халуун учралууд дурсамж биш
Харуусал ч биш болж замхараад
Гэнэтээр гэгэлзэхээ болив, сэтгэл минь.

love it!

oldoshaksli said...

oilgoson hemjeendee bayarlalaa.
Gurvan busguid.

Post a Comment