ЗҮҮД


Ц-д

Сартай саруул шөнө гэрийнхээ үүдэнд суугаад
савтай нэрмэл шимэх шиг аз жаргал үгүй
Ододтой ярилцаж, оньсого таалцаж дуу аялаад
орондоо орж, амьдрах итгэлээр дүүрэн өглөөг угтдаг
Өнгөрч одсон цаг хугацаа, өдөр хоногууд минь
өөрийнхөө дүрийг ч танихгүй болтлоо өөрчлөгдсөн...
Цурхиран уйлсан хүүхэд нас минь, анхны хайр минь
цутгах бороотой хамт газарт шингэн арилжээ...
Арилжээ, зэрэглээ мэт хуурмаг хоосон дурсамжууд
зэрэгцэн суугаад зохиосон мэт бидний хувь тавилан
Огтлолцох ёстой тэр л газартаа цэх зогссон хэвээр
одоо болтол нэгнээ олоогүй хэрнээ чанх ширтэлцсэн янзаараа
Цаг хугацаа гэвч энд зогсоогүй, бидний цаана
цай ачсан жингийн цуваа зам даган явсаар
Элс гишиглэн ирсэн мөрийг чинь салхи баллаагүй
Эзгүйрсэн суурин чамайг үгүйлэн дуудах шиг
Эсвэл охин чинь ээжийгээ хайн гүйх шиг
Дэрсний толгойг зөөлөн илбэсээр өнгөрөх
дэрний минь нулимс хатаагүй энэ л мөчид
жаазтай зураг шиг өмнөөс минь чи ширтсээр л
жаргах зулын бадамласан гол адил саран
жаргахаа мартан биднийг гэрэлтүүлсээр үлдэхэд
амьсгалгүй хоосон дүрийг чинь би өнө мөнхөд ширтсээр
амьдралын бүдэг зам дээр орь ганцаараа зогсоно.
2010.11.13


Яруу найрагч
О.Элбэгтөгс

2 Сэтгэгдэл:

С.Начин said...

ystoi muu shuleg baina

Я.Баяраа said...

bi nomiig ni beldej suuhdaa ert balriin elbegtugsiig olj harsanaa temdeglej 7 honog ert balriin etgeeduudiig dailav. Saihan bna aa.

Post a Comment