Аяа, аяа, аяа цемент хатуу юм



Хүрээ хөвгүүддээ зориулав
 
Уусан дарсны лонх шил эзэнгүй хэвтэх
Улаанбаатарын гудамжинд шөнө болжээ.
Унтраалгүй орхисон замын дэнлүүнд
Бут сөөг гэрэлтэн харагдана.
Амьд хүний үхсэн үнсэлт шиг санагдах
"Ах нар"-ын хүйтэн харцыг мартаагүй
Аврал эрж тэдэн дээр очоогүй, очих ч үгүй
Ар хойгуур нь гүйгээгүй, гүйх ч үгүй
Аяа, аяа, аяа цемент хатуу юм
Аятайхан мэрж байгаад
Араа шүдээ хурцална даа?
Бусдын хэв торго хэнд хэрэгтэй юм бэ?
Бидний л амьдрал, бидний л алдаа
Бидний л цемент
Бие сэтгэлээ худалдаагүй
Аавын хөвгүүд минь
Бут сөөг гэрэлтэн харагдах шөнийн гудамжинд
Бут авах өдөр мөд ирнэ биз ээ.





...............................................................................................................................................................................................
Нацагдоржийн шагнал болон соёлын гавьяат зүтгэлтний тэмдэг хийгээд үнэмлэхгүй
зохиолч яруу найрагч Пүрэвхүүгийн Батхуягийн
"Шинэ үнэр хийгээд Би" номын 43-р талаас
жаргалтайгаар ишлэв.

0 Сэтгэгдэл:

Post a Comment