...Энд шүлэг зохиож, мод тариад ч нэмэргүй...




ГУНИГТАЙ ШҮЛЭГ

Бороон дунд бүжиглэх хүслээ хэлэхэд чинь
Гадаа намар цаг, жихүүн бороо хоёр чамайг хүлээсэн
Бодолгүйгээр дотуур хувцас, торгон цамцаа өмсөж
Юу ч хэлэлгүйгээр гэрээс гарахад чинь би юу ч бодож амжаагүй
Дэрсэн малгайтын адал явдал мэт
Хөөр төрүүлэм, хором мөч минь
Дэргэд минь чамайг байсныг ч мартаад
Өөр зүгт алгуурхан харсан шүү
Цэлгэр танхимийн голд шүлсээ залгин ганцаар зогсох шиг
Цээж минь нэг л хөндий болсныг гэнэт мэдрэх хүртэл
Хүйтэн дусал дунд бүжиглэхэд хөгжим яаж эгшиглэдэгийг
Хөл алдам, сөхөрч унам хоосон цээжнээсээ сонсох шиг
"Намайг авахаар намар ирлээ..." гэх дуун мэт
Надаас үлдэх юм бүхнийг тавиланд нь тэр даатгажээ
Эргэж харах, эгцэлж ширтэх харц бүхнийг минь эрхшээж
Энд шүлэг зохиож, мод тариад ч нэмэргүй гэж эмгэнэн хэллээ

2011




Яруу найрагч Төмөрбаатарын ЕСӨН-ЭРДЭНЭ
"ШИНЭ ҮНЭР" ном
60 дугаар талд буй

0 Сэтгэгдэл:

Post a Comment