Бүсгүй хүнийг Бурхан гэж андуурч...



Үүлэн дундах хан хөвгүүн
Үд цагаар лимбэ үлээхэд
Өдөт цагаан шувуу
Тэнгэрийн өвөрт шургаж
Өвс сэрвэгнэх чимээнээр
Өнгө цэнхэр аялгуунд хувирч
Салхины чиг нисэхүй...
Охидын хөлд салхи
Өвс адил ширэлдэх
Гоо бэлхүүс нь
Голын урсгалыг дүрслэх
Диваажин мэт эгшинд
Өөрийнхөө төгсгөл дээр
Үүрд би хавар болмуу!
Нэгэн насны минь зургийг
Навч адил дүрсэлж
Модод цэцэглэх нь
Миний шүлэг агаад
Ариун биеийг таалах шиг
Агаарт шүлэг татлах шиг
Сайхан бүсгүйг хавраар харахуй
Сая хорин тав дахь цагийг үдэж
Саран битүүрсэн үдэш
Бүсгүй хүнийг
Бурхан гэж андуурч
Би шүлэгч болсон...

1993.10.22






Яруу найрагч Л.Энх-Амгалан
"Монголын мөнгөн үеийн яруу найраг" 
эмхэтгэлд буй...

1 Сэтгэгдэл:

Бэхэнзүрхт said...

Баярлалаа хө. кийп гөи

Post a Comment