Лиш цэцгийн дуу...


Анхны цаснаар ургасан цэцгийн дэлбээ
Анхны борооноор хагдран унажээ
Энгэр жиндээсэн талын жаварт ажраагүй ч
Энхрийлэл тээсэн хаврын салхинд сөхөрчээ

Одоо хүсэл тэмүүлэлийн тухай дуулаад яах вэ
Одоо хүсэлдээ шатан уйлаад яах вэ
Бороо татархад цэцэг дэлгэрнэ
Цэцэгс гандахад сэтгэл нүцгэрнэ

Үг дуугүй дуулгавартай нь аргагүй
Үхлийг нэр төртэйгээр хүлээсэн 
Үй олон навчисын дээгүүр
Үймээнч цасан будран орно

Хэний цонхыг цасан ширхэг
Хэрхэн шүргэхийг хэн мэднэ
Үглэл дуу минь ч цасан адил,
Үнсэлт адил сэмээрхэн гиншинэ

Цаг улирал эргэдгээрээ эргэж
Цагийн цохилт лугшидгаараа л лугшиж
Өглөөний нар өрөө нэвт гийгүүлсээр атал
Өнгөт хорвоод хоргодох сэтгэл эс төрнө

Өөд уруу зуйрганч салхинд
Өөрийн минь амьдрал тоосрон хийснэ
Өө, өөр хэний төлөө би
Өдөр, шөнийг тэсэн давах билээ...

1 Сэтгэгдэл:

Б.Батзаяа said...

хөрс шороо нь сийрэг байгаа юу
хөл аль гэж өшигчин агсраа юу

Post a Comment